an itibarıyla istanbul'da "ne iş olsa yaparım abi" modundaki milyonlarca insandan biri. değersiz ve önemsiz. bazılarına gülmek ne kadar yakışıyorsa, keder de bazılarına öylesine yapışıyor ki...
askerlikte en azından gün sayıyorduk. burada o da yok. 6.30 da kalk, okula git gel, çalış, ödev yaparsan yap, uyursan uyu, okula git gel, çalış...
iş mi, güç mü? karar eşiğinde. ya normal bir hayat, ya da upgraded olmak. sponsorlu yaşamlar ne tuhaf olacak...
şafak bitmiş, un ufak olmuş. tatilden sonra hayat başlar. harbi başlarda başlama çizgisi neredeyki ya?
kısa çıktı! bilecik'deyim. alay fotoğrafçısıyım, afiliyim. öyle ki şafak bile 102 olmuş! zaman ne çabuk akmış.
askere gitmek istiyor... gidecek de herhalde... kasımın ilk haftasını iple çekiyor her şeyin netleşmesi için... uzun kısa dağ tepe ne çıkarsa bahtıma. uzun olursa para, kısa olursa zaman kazanırım diyor.
her maceram gibi bu maceram da üzüntülü bitti.. peki ya sonuç... elde yok hiç...
maceraoerest insan beni... hayallerinin dikine gidiyor! bir kaç sene sonra buralara yukarıdan bakıyor.
|
istanbul isletme1 üyesi var. üyelik yönetici onayı ile. |
